Na terenach Mazur i Pomorza hoduje się Gęś Pomorską. Gatunek ten pochodzący od rasy Gęgowa Gęś (łac. Anser Anser) należy do najwiekszych żyjących w Polsce. Gęś ta po uboju daje około 150 g piór miękkich i 88 g puchu. W jednym sezonie z takiej gęsi można otrzymać do 370 g piór i puchu.

Na tych samych terenach hodowana jest także Gęś Biała Włoska. Jest to krzyżówka z Gęsią Łabędzią. Gatunek ten charakteryzuje czystość i żywotność. Po dwóch podskubach z gęsi tej można otrzymać 300 g bardzo dobrego pierza i puchu, a po trzecim podskubie dodatkowe 250 g.

Działalność pierzarską charakteryzuje sezonowość. Wiąże się ona z wylęgiem, cyklem hodowlanym gęsi i kaczek, sezonem podskubów oraz ubojem gęsi i kaczek.

Pierwszy puch (tzw. pierwszy podskub) w danym roku uzyskuje się z podskubu gęsi w miesiącu czerwcu. Najwyższej jakości puch - puch wiejski to podskub drugi i trzeci, głównie z miesiąca lipca.

Nastepny okres to okres uboju gęsi, który trwa od przełomu czerwca i lipca do grudnia.

W tym okresie pozyskuje się największe ilości surowca do przerobu tzw. pierze poubojowe (gęsie). Pierze poubojowe kacze, które w pierzarstwie odgrywa drugorzędną rolę pozyskuje się w okresie styczeń-maj.

Puch jest jednym z najbardziej poszukiwanych naturalnych produktów na świecie. Jego właściwości sprawiają, że kołdra nim wypełniona sprzyja cyrkulacji powietrza chłodząc w lecie, grzejąc zimą. Wysoka sprężystość puchu to najbardziej pożądana cecha.

Nad jakością nieustannie czuwa profesjonalnie wyposażone laboratorium. W każdej fazie produkcji puch i pierze poddawane są specjalistycznym testom. Taki system w procesie produkcji zapewnia ochronę delikatnej struktury puchu i podwyższa jego jakość.